Top of this page
Go to content »

highlight-contact

Girls on a swing.

Nieuwsbrief juli 2010.

Posted: 14 december 2010

training Loonbeek. Belgie Eindelijk een verslag van onze reis naar Cambodia. Het heeft wat op zich laten wachten. Laat ons stellen dat de vermoeidheid (we zijn terug van 6 juli) en de warmte er voor iets tussen zitten.

Vanna zat duidelijk op ons te wachten. We waren nog maar net aangekomen in de Lotus Lode – ik stond nog onder de douche- en Vanna stond al aan onze deur. We waren niet de enigen die afgeteld hadden. Ook de wezen hadden hem de oren van zijn hoofd gezaagd, wanneer we nuprecies op bezoek kwamen... Leuk toch. We werden duidelijk verwacht !

Het weerzien was dan ook bijzonder hartelijk. Na ons bezoek aan het weeshuis zijn we meteen naar de verkoper van rijst getrokken. Die woont een beetje verder in de straat van het weeshuis. Daar zijn we voor 7 maanden rijst gaan kopen : 140 zakken voor een totaal bedrag van $ 4060. Op dat geld hoefde ik niet langer te passen. (Ik had deze keer een heel pak cash geld mee) Samen met Vanna overlegden we hoe we de rest van het geld zouden besteden. Vanna mocht een verlanglijstje opstellen met daarbij een raming van de prijs. We zouden dan samen bekijken wat prioriteit had en wat mogelijk was. Ideeën had Vanna genoeg, en gelukkig had ik heel veel cakejes verkocht...Na het weeshuis trokken we naar het schooljte waar we ook verwacht werden. Een groep kinderen stond ons op de speelplaats op te wachten. Toen ik de witte borden in de klassen zag, beslisten we ook meteen die te vervangen. Ze zagen er lamentabel uit. Bovendien wilde ik magnetische boren, om mijn meegebrachten spullen opte kunnen gebruiken)

We beslisten om de poort van het weeshuis te laten repareren. Ook wilden we de kinderen van de Veall village school trakteren op fruit en nog een paar andere lekkernijen. Bovendien werd er een uitstapje georganiseerd voor de wezen en 12 kinderen van het schooltje (er is een beurtrol opgesteld die bepaalt welke kinderen mee mogen- je kan ze moeilijk alle 110 meenemen), onder begeleiding van de caretaker van de wezen en een paar leerkrachten, alsook een Amerikaanse vrijwilligster wier job net nu afliep. Er werden 7 tuktuks besteld (een hele karavaan) en beladen met alle benodigdheden voor een picnick vertrokken we. We belandden uiteindelijk bij een meer waar Cambodianen in het weekend graag vertoeven. Daar maakten we een boottochtje op, waarna aangevallen werd op de picnickvoorraad. Er waren alle voorzieningen : matten op de grond, overdekt met plastic zeilen, hangmatten... Iedereen kreeg een schaaltje met rijst, wat groenten, een ei en wat vlees. Er werd flink gesmuld en iedereen zag er blij uit. Als dessert waren en bananen en rambutans (fruit van ginder). Daarna reden we naar een hotel waar we gratis mochten zwemmen; (Andres connectie) Dolle pret ! Na deze zwempartij viel iedereen stil. Iedereen was toe aan een siesta. Het is er dan ook verschrikkelijk heet... (nog meer dan dat we hier de laatste tijd gekregen hebben)

Op zaterdag werd er een meeting met de leerkrachten voorzien. Ik bracht immers een heleboel didactisch materiaal voor de wiskundelessen mee en ging ervan uit dat ze dit soort spullen niet kenden. Dat had ik goed gezien. Ze wisten niet wat ze allemaal zagen : een treintje met 2 wagonnetjes waarin 10 mannetjes zitten (ze veronderstelden dat dit speelgoed was), nepdollars, kleine klokjes, MAB-materiaal (= duizendtallen,honderdtallen, tientallen, eenheden; zowel concreet als magnetisch materiaal), individuele “toverbordjes”,... Teveel om op te noemen. Ik leerde ze dan ook hiermee te werken. Ik had de indruk dat de boodschap begrepen werd en dat ze enthousiast waren. Ik hoop dan ook dat dit materiaal niet zomaar in een kast verdwijnt, maar ook dagdagelijks gebruikt zal worden.

Op zondag waren we uitgenodigd bij Andre en Lily, het Nederlands-Cambodiaans echtpaar die elke maand onze (en jullie) financiële bijdrage aan Vanna overhandigt. Heel leuk en heel interessant. Andre heeft altijd een klare kijk op de zaak en aan hem kunnen we ook steeds vragen en suggesties ivm Soid voorleggen. Ook Vanna was mee op bezoek. Zo werd er gezegd dat het jammer was dat er na schooltijd geen extra activiteiten in het schoolgebouwtje georganiseerd werden.Zo dachten we aan naailessen voor kinderen die hierin geïnteresseerd zouden zijn (een “stiel” leren kan ook heel interessant zijn), misschien kapperslessen en eventueel op termijn ook wat laptops aan te schaffen zodat verstandige en gemotiveerde kinderen hierop leren werken. Voor alle duidelijkheid : deze lessen zouden na schooltijd gegeven worden, zodat niemand de basislessen van wiskunde, Khmer en Engels hoeven te missen. Hier moet uiteraard dan ook geld voor voorzien worden en gewikt en gewogen hoe we dit best aanpakken. Gelukkig voor Soid dat Andre en Lily (die in Siem Rep wonen) zo begaan zijn met deze kinderen en het projectje op de voet opvolgen. Zo gaat Andre ook regelmatig naar het schooltje om er lessen bij te wonen en te praten met de vrijwilligers die er over de vloer komen. Fantastisch niet ?

Waar ook dringend in moet geïnvesteed worden is de reparatie en renovatie van het schoolgebouw. Dat hebben we nu ook met eigen ogen kunnen vaststellen (Vanna had ons hierover reeds gemaild) Het dak van het gebouwtje waarin de toyroom en de Kmerklas in ondergebracht zijn, bestaat nog uit bladeren. Dit moet dringend vervangen worden door metalen golfplaten. Anders regent het er binnenkort constant binnen. Het grote gebouw moet verstevigd worden (muren en draagbalken van het dak) want anders gebeuren er binnenkort ongelukken. Dit gaat natuurlijk ook een hoop geld kosten, maar wat nodig is, is nodig.

Samen met Andre en Lily zijn we op boodschappentocht geweest. Ik wilde bij voorbeeld graag eens onderzoeken wat voor speelgoed er in Siem Reap te koop is. Dat bleek eerder teleurstellend. Toch een paar goede zaken gevonden, maar daar was het goede (educatieve) speelgoed ook heel duur. Het was dus toch een goede zaak dat ik van thuis uit heel wat speelgoed meegebracht had. Zo had ik naast spullen voor op de speelplaats, ook blokjes, puzzels, en memoryspelletjes voor de “toyroom” (waar de kinderen –broertjes en zusjes van leerlingen van de VVS-opgevangen worden) Ter plaatse kocht ik een soort tegels die als een puzzel in mekaar passen zodat ze een mat in het klasje hebben. (anders zitten ze op de cementen vloer) We kochten ook wat kinderboeken in het Kmer/ Engels. We willen immers met een kleine schoolbib starten. Er zijn in de loop der jaren toch al wat boeken in het schooltje verzameld, en we willen nu een systeem uitbouwen waarbij de kinderen deze boekjes kunnen uitlenen. Vanna beloofde hier werk van te maken.

’s Maandags heb ik in elke klas het meegebrachte materiaal gedemonstreerd aan de kinderen. De kinderen vonden de individuele bordjes geweldig. Ik stond versteld over hun wiskundige bagage. Ik ( noch Jaak) had verwacht dat ze zo flink konden rekenen. Dat is toch een goed teken. Het onderwijs dat ze in het schooltje genieten, werpt duidelijk zijn vruchten af. Alleen op gebied van lezen stelde ik me vragen. Je moet weten dat in ht Khmer een ander alfabet gebruikt wordt dan het onze, en dat de kinderen in Cambodia dus 2 alfabetten moeten leren... Vanna vond het jammer dat ik slechts 1 dag les gaf in het schooltje en vond dat we langer in Siem Reap moesten blijven...

Tijdens de komende dagen hebben we dan ook de volgende dingen (van het verlanglijstje) gekocht : -een tweedehands wasmachine voor het weeshuis -een klein vierkant houten tafeltje voor in de keuken van het weeshuis - 2 metalen kasten die ook op slot kunnen voor het schooltje (1 voor het didactisch materiaal in te bewaren en 1 voor het speelgoed in de toyroom)

Op onze laatste avond in Siem Reap zijn we met de wezen, de oppas en Vanna’s familie pizza gaan eten. Dat was echt feest !!! Er bleef geen kruimeltje over en de cola werd tot de laatste drup opgedronken. “Big, big thank you !!!” werd er meermaals gezegd.

Met het gevoel echt wat bijgedragen te hebben tot het geluk en een betere toekomst voor deze kinderen, zijn we met pijn in het hart vertrokken.. met de belofte volgend jaar weer op bezoek te komen. En daar kijken we alvast naar uit !

Zo, dit was het verslag voor deze maand. Ik heb vast nog een en ander vergeten en foto’s om dit alles wat te illustreren volgen later ! (beloofd) Dank voor jullie trouwe steun aan Soid en wees er zeker van dat jullie bijdrage, iedere maand opnieuw, goed besteed wordt !

Jaak en Martine

wezen