Top of this page
Go to content »

highlight-contact

Nieuwsbrief juni 2012

Posted: 3 juni 2012

Loonbeek, Belgie

Een droom verwezenlijkt...

Wie had dit gedacht ? Wie had dit luidop durven zeggen ? Maar het is echt waar : we zijn bezig met het bouwen van een stenen school voor de Veal Village !!! Als dat niet geweldig is ???

Om ten volle te begrijpen wat dit voor SOID betekent, moet je wat van de geschiedenis van het project kennen.

SOID komt van ver. Toen we in 2008 kennismaakten met het nog zeer jonge project, stond er een zeer eenvoudig gebouw bij een tempel. Het schooltje had muren van hout en vlechtwerk. Het bladerdak werd later vervangen door metalen golfplaten. Er waren 3 klassen op een rij met hierin eenvoudige bankjes, een versleten bord aan de muur en dat was het zowat. Wat wel heel keurig was, was het sanitair gebouwtje met hiervoor de waterpomp. Een omheining rond het schoolterrein was er niet en op de “speelplaats” was een net gespannen voor volleybal. Van didactisch materiaal had men er nog nooit gehoord, er waren schriftjes en ze hadden wat schrijfgerief. Er werd enkel Engels onderwezen. Een weeshuis was er toen nog niet.

In 2009 kwam dan het moment van “het hoofd boven water houden of verdrinken”. Gelukkig werd het het eerste. Doordat Vanna het besluit nam om voor de 7 wezen van het schooltje een weeshuis op te zetten, waren de boeddhistische monniken die hen tot dan toe onderdak verschaften niet meteen in de wolken. Prompt besloten de monnikken dat het schooltje van hun terrein moest verdwijnen. Men had zogenaamd meer plaats nodig voor monniken. Er was niets meer aan te doen en binnen de maand was het schooltje ontmanteld. Op huurgrond (waar het schooltje vandaag nog steeds te vinden is) werd het opnieuw opgetrokken met dezelfde materialen. Dit keer werd er een omheining rond opgetrokken. Deze omheining was ook bedoeld om pottenkijkers weg te houden, want de hele bouw stond er illegaal. Het gebouw werd in 1 nacht opgetrokken met zo'n 40 werklui. Het werd een iets groter gebouw met naast de 3 klasjes ook een “office” voor Vanna. Zijn voormalig kantoor dat ook gebruikt werd als opslagplaats voor de rijst had op dat ogenblik immers een andere bestemming gekregen : het werd een weeshuis.

Vele vrijwilligers staken er hun handen uit de mouwen om het gebouwtje of het schoolterrein te verfraaien en/of te verstevigen. De muur tussen het terrein en de buren werd prachtig beschilderd, de muren werden tot op een meter hoogte opgemetseld. Dit om wat sterker te staan tijdens het regenseizoen. Er werd een eerste zeer eenvoudig bijgebouwtje gemaakt dat opgedeeld werd in 2 stukken. In een eerste gedeelte van dit bijgebouwde werd er Khmer(hun eigen taal) onderwezen, het tweede gedeelte werd een speelklasje voor de kleintjes die met hun grote broers en zussen mee naar school gestuurd werden.

Bezoekers gaven het schooltje laptops, waardoor we een computerklasje konden inrichten. Beetje bij beetje raakte het schooltje ook aan wat boeken en zo startten we met een schoolbibliotheek. Door de gift van een Belgisch meisje dat al haar “communiegeld” aan SOID gaf konden we 2 tweedehands naaimachines aanschaffen. De school kon de kinderen hoe langer hoe meer onderwijskansen bieden.

Toen een delegatie van de scouts “St Jean”van Heverlee er in de zomer 2011 naartoe trokken kreeg het schooltje een “Belgische look”. Ze schilderden het atomium op een muurtje met hiernaast de typische trapgeveltjes uit Vlaanderen. Ze kochten voor SOID 2 mooie schommels en maakten een “kapperssalon” voor Thay Thear die er tijdens de speeltijden zijn kapperstalent mocht demonstreren... De speelplaats werd verhard. Er was ondertussen ook een schaduwdoek gespannen over de speelplaats om de ergste zonnestralen tegen te houden.

Dat is het zowat in het kort. Eind 2011 kwamen Wim en Gertie met fantastisch nieuws aanzetten. Er werd vanuit Nederland een bijzonder gulle gift aan SOID gedaan, waarbij de donoren de wens uitspraken dat dit geld gebruikt zou worden om de Veal Village een steviger schoolgebouw te geven. Een geschenk uit de hemel. Dat was de aanzet om onze droom waar te maken : deze gift zou, samen met de giften van een aantal donoren, ons financieel in staat stellen om een nieuwe school te bouwen. We konden luidop beginnen te denken hoe we dit zouden aanpakken. Begin 2012 trokken Wim en Gertie dan naar Siem Reap. Er was immers heel wat uit te zoeken. Konden we een stuk grond kopen ? Was grond kopen een verstandige beslissing ? Misschien kon er ginds wel een stuk grond ter beschikking gesteld worden voor SOID, helemaal gratis. (van dromen kennen we dus echt wel alles...) Het werd een ware zoektocht. Een eerste grote teleurstelling. Gratis grond... Andre Ruys , de voormalige hoteleigenaar van de Lotus Lodge die ons in 2008 in contact bracht met Vanna zou zeggen “Ta You !!!” wat zoveel betekent als “In your dreams”...Grond kopen bleek ook niet in ons budget te passen. Bovendien zijn de Cambodjaanse wetten dusdanig dat grond kopen en schenken aan een NGO niet de meest verstandige beslissing is. Dus werd het opnieuw grond huren. Dit keer buiten het “Apsara-protection”-gebied waar geen enkel permanent gebouw mag opgetrokken worden. Vanna ging op zoek, informeerde zich, en kwam uit bij een perceeltje grond dat iets groter is dan het lapje grond waar het huidige schooltje staat : 15 m bij 36 m (5a 40 ca). Een contract voor (minstens) 10 jaar werd gesloten. Wim en Gertie maakten samen met Vanna een basis-ontwerp voor het schoolgebouw. Nu moesten alle papieren in orde gemaakt worden voor het legaal bouwen van onze school. Vanna had er zijn handen vol mee. Nadat dit alles rond was, maakte hij samen met een aannemer concrete plannen en eind april werd met de bouw gestart. 8 klaslokaaltjes worden het. Daarnaast wordt er ook een sanitair gebouwtje neergepoot met 2 toiletten, 2 douches en een ruimte met een grote wasbak met kranen.

We gaan ervan uit dat in augustus 2012, wanneer we er opnieuw zijn, het schooltje in gebruik is.

Een heel verhaal. Ik vond enkel dat je pas ten volle kan begrijpen wat een grote stap dit voor SOID is, als je wat van haar geschiedenis kent. We zijn niet enkel heel blij jullie dit geweldige nieuws te kunnen vertellen, we zijn ook bijzonder trots. Want samen met Wim en Gertie en hun achterban hebben we onze SOID-droom kunnen waarmaken. Mede dank zij de sponsoring van vele mensen !

Martine

Wim

Wim

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Wim

Wim

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw

Bouw