Top of this page
Go to content »

highlight-contact

Nieuwsbrief september 2012

Posted: 5 september 2012

Loonbeek, Belgie

Onze reis naar Siem Reap zit er alweer een paar weken op. Lang naar uitgekeken, zo voorbij... Maar het gevoel dat we ginds weer wat nuttigs hebben kunnen doen, de verbondenheid met de kinderen die telkens weer dieper wordt, dat gaat niet zomaar voorbij !

Dit keer vertrokken we met gemengde gevoelens. Vanna had ons gemeld dat er een vreselijke epidemie onder de kinderen was : het EV 71-virus. Het zei ons helemaal niets, maar na research op het internet groeide alleen maar onze ongerustheid. Het bleek dat in Cambodja alleen al een 60 kinderen omwille van dit virus overleden waren. Ook in de Veal Village waren er zieken. Vele tientallen kinderen van ons schooltje dienden opgenomen te worden in het ziekenhuis. Gelukkig overleefden allen. Naderhand bleek dat dit virus helemaal niet dodelijk hoefde te zijn, mits een gepaste behandeling. Die bleek bij de Cambodjaanse dokters vaak onbekend... Met alle gevolgen vandien.

We waren uiteraard ook zeer benieuwd naar het nieuwe schoolgebouw. Foto's tonen immers niet alles. Zal het er niet te donker zijn in de klassen ? Niet te warm ? Zijn de klaslokalen wel groot genoeg ? Is de speelplaats niet te klein ? Hoe ziet het sanitair gebouw er van binnen uit ? Zoveel vragen. Ik kan jullie dit vertellen : het resulaat mag er zijn. We zijn zo trots als een gieter...

Bovendien hadden we de eer en het genoegen om het schoolgebouw -dat op 13 juli reeds in gebruik genomen werd- officieel te openen. Hier hadden Wim en Gertie moeten bij zijn. Voor dit nieuw schoolgebouw hebben zij zich ernorm ingespannen. Zonder hen was het niet gelukt ! Ze werden dan ook erg gemist. De plechtigheid was een hele bedoening. Een heel breed rood lint moest doorgeknipt worden. Eerst mocht ik een stuk knippen, dan Jaak en het laatste stuk was voor Vanna. Er werd gespeecht, gezongen, en laatst but not least : er werd ons een lekker geurende bloemenkrans om de hals gehangen. Het was echt een heel emotioneel moment. Hier hadden we samen met Wim en Gertie zo hard voor gewerkt. Hier hadden we van gedroomd. En daar stond uiteindelijk onze “five-stars-school” zoals Vanna onze nieuwe school noemt.

Dit keer heb ik mijn aandacht toegespitst op de “kleuterklas” en de bibliotheek. Voor de kleuterklas kochten we 5 opklapbare tafeltjes en 10 kleine stoeltjes. Een nieuw boekenrekje lieten we bij een plaatselijke meubelmaker in elkaar steken. De kleuters kunnen nu zelf in de klas een boekje nemen of een puzzel. In Cambodja is kleuteronderwijs eigenlijk nog een nieuwigheid. Als ik stel dat spelen ook leren is, dan bekijkt men mij met grote ogen. Veel te vaak trof ik deze kinderen aan voor een schriftje waarin ook zij al Engelse woordjes moesten overschrijven.

De bib kon ook wat organisatie gebruiken. De boeken werden per (leestechnisch) niveau bij elkaar gezet. Onze bib bleek voornamelijk Engelse kinderboeken te bevatten. Sommige boekjes drukken het verhaal zowel in het Khmer als het Engels. Vanna kreeg de opdracht te zorgen voor meer Khmer boekjes. We spelen met het idee om onze schoolbib tijdens het weekend voor een paar uur open te stellen voor onze kinderen.

Tijdens ons bezoek aan SOID maakten we ook kennis met een vrijwilliger uit Duitsland/Nederland : Ralf. Hij is student bij Fontys in Nederland en wil later graag Duitse les geven. Hij bleek een zeer gedreven jongeman die met hart en ziel voor de klas stond. 6 weken lang heeft hij het beste van zichzelf gegeven om de kinderen van level 3 Engels bij te brengen. De (Cambodjaanse) klastitularis was in de wolken over hem.

De leerkracht level 1 was er even -omwille van familiale redenen- niet, zodat er een interim aan het werk was. De leerkracht level 2 was nieuw voor ons. Hij ging pas aan de slag toen ik in april al vertrokken was. Zijn Engels was opmerkelijk goed. (als je dat vergelijkt met het Engels van de meeste Cambodjanen)

We hadden dit keer ook 4 laptops mee voor de computerklas, een donatie van Telenet. Onze buurman, Kristof Devroey, werknemer bij deze firma kon deze voor SOID op de kop tikken. We hebben er nog 2 hier in stock, maar om practische redenen moesten we die nog even thuislaten. Wim en Gertie zullen deze meenemen in het voorjaar 2013.

Mijn valiezen staken weer barstensvol. Kleren, speelgoed en didactische spullen werden massaal naar Cambodja versast. Tijdens het afscheidsfeest- waarop de kinderen ook getrakteerd werden op een ijsje (ja, met brood !), daar hadden onze buren, Marcel en Annie,weer geld voor gegeven ! Toen werden ook de meegebrachte kleren verdeeld.

Met de wezen gaat alles goed. Het leuke is dat ze hoe langer hoe beter Engels spreken. Dat maakt al een echte conversatie mogelijk. Piseth, een heel intelligente jongen, gaat binnenkort naar de secundaire school. Hij wil hotelmanager worden. Thea, onze oudste wees die een kappersopleiding volgde, introduceerden we ook bij “Artisans d'Angkor”. Hier leiden ze beloftevolle jongeren op tot echte artiesten. Theas interesse gaat voornamelijk naar tekenen en schilderen. Wij hopen dat hij hier een kans krijgt om les te volgen... Dat zal de toekomst uitwijzen ! Pech, onze jongste wees, is helemaal opengebloeid. Hij is ook erg gegroeid. Pania, een vrolijk kereltje dat nooit verlegen zit om een grapje, ziet er nog steeds hetzelfde uit. Hij sprong achter op de fiets bij ons vertrek, want hij ging mee naar België... Srey Sros, de oudste van de meisjes, is al een hele dame geworden. Rachna droomt er nog steeds van om dokter te worden en is in de wolken met haar pleegouders die haar graag verwennen met een presentje. Dat wordt uiteraard gedeeld met iedereen, maar toch, die extra aandacht, dat is niet voor iedereen weggelegd... Makara, een 16-jarige jongen, gaf ons bij ons vertrek dan ook de boodschap mee dat wij ook voor hem pleegouders moeten zoeken... Pov, een stille jongen, durft ook al beter uit zijn schulp te kruipen. Hij is de absolute fan van Jaak... En de liefde is wederzijds !

Global Exploration een Nederlandse organisatie die met jongeren onderwijsprojecten in ontwikkelingslanden steunt, heeft bij SOID fantastisch werk geleverd. Zij schilderden de omheining aan de straatkant, knapten het weeshuis op, deden educatieve activiteiten met de kinderen... teveel om op te noemen. We ontmoetten hen niet persoonlijk, maar aan de hand van vele verhalen en van hun schilderwerken, konden we alleen maar blij zijn met zo'n hulp !

Het vertrek was er weer veel te vlug , maar het is weer heel deugddoend geweest. “Please, come back next year,” zo klonk het van vele kanten. En als dat enigszins kan, heel graag !!!

Wij hopen jullie te mogen verwelkomen op onze jaarlijkse SOID-avond. We huurden deze keer de Vandervorstzaal te Loonbeek (nabij de school/kerk). Op vrijdag 14 september om 20 u gaan we van start. We tonen jullie met trots beelden van onze nieuwe school. Ook Wim en Gertie zullen van de partij zijn. De 3 meisjes uit onze streek die in het voorjaar bij SOID stage deden vertellen jullie over hun ervaringen. Het zal een gevarieerde avond worden waarop jullie ook een beeld krijgen van Cambodja in het algemeen.

Wij kijken ernaar uit !

Martine & Jaak

Wim

De nieuwe school

Wim

Martine bij de wezen (Pech is er effe niet)

Wim

De leerlingen in SOID T-shirt in de nieuwe school

Bouw

Klas level 1

Bouw

Het Kmer klasje

Bouw

Het naaiklasje

Bouw

Jaak met zijn beste vriend Pov

Bouw

Lekker ijskreem met broodje

Wim

Een klein geschenkje ...

Wim

De computer klas

Bouw

Uitdeling van de meegebrachte spullen

Bouw

Big party

Bouw

Gedeelte van het sanitair blok (bakjes met tandenborstels)

Click hier voor nieuwe fotos : nieuwe fotos