Top of this page
Go to content »

highlight-contact

Nieuwsbrief januari 2013

Posted: 11 februari 2013

Siem Reap, Cambodia

Wij zijn nu gekomen aan het einde van ons verblijf in Cambodja en we willen jullie graag een terugblik geven op wat we hier gedaan hebben. Het doel van ons verblijf hier was ons bezig te houden met allerlei zaken die te maken hebben met SOID, de Cambodjaanse stichting waarvoor we ons sinds 2008 inzetten.

Na een voorspoedige reis van Amsterdam naar Siem Reap in Cambodja konden we constateren dat het weer hier aanzienlijk beter is dan in Nederland: warm (meer dan dertig graden) en zonnig, elke dag weer. Zo ontduiken we een stukje winter in Nederland.

Wij waren natuurlijk heel benieuwd om de nieuwe school van SOID te zien. In januari 2012 hadden we opdracht gegeven om met de bouw te beginnen, maar we hadden het eindresultaat uitsluitend op foto's gezien. Toen we oog in oog stonden met het resultaat, maakte zich een heel blij gevoel van ons meester. Daar staat nu een echte school van steen en met een stevig dak, terwijl we jaren hebben aangekeken tegen een nogal krakkemikkig bouwwerk van bamboe en hout! De kinderen zitten nu in keurige klaslokalen, een stuk comfortabeler dan voorheen. Op de binnen- en buitenmuur rond de speelplaats zijn door door vrijwilligers o.a. van Global Exploration vrolijke muurschilderingen aangebracht. Op twee smalle stroken grond naast het schoolgebouw is groente gezaaid voor eigen gebruik. De kinderen en de leerkrachten zijn heel blij met de school. Sommige kinderen blijven je maar vertellen wat een mooie school ze nu hebben.

We hebben de schoolkinderen getrakteerd op een half dagje uit naar een meer in de buurt van Siem Reap. Dat moest in twee etappes gebeuren, o.a. omdat er in totaal 150 kinderen aan deelnamen en die groep zou te groot zijn om in de gaten te houden als ze in en aan het water aan het spelen zijn. Deze kinderen hebben eigenlijk nooit eens iets speciaals of leuks in hun leven. Ze komen uit gezinnen die mede met voedselhulp van SOID op de been worden gehouden. Je kunt je dus wel voorstellen dat ze uitzinnig waren over een soort schoolreisje. Zo'n 75 kinderen werden op een grote open vrachtauto geladen en naar het meer vervoerd. Wij zelf volgden in een tuk-tuk, een karretje achter een motorfiets. Bij het meer is een strand en daar werd uitgestapt. Aan het strand werd eerst iets gegeten op een soort overdekte platforms. We hadden grote hoeveelheden broodjes, water, koekjes en watermeloen meegenomen. Cambodjanen en zeker kinderen kunnen op elk moment van de dag eten, dus het voedsel ging erin als koek. Toen was het grote moment gekomen: de kinderen mochten gaan zwemmen, of wat daarvoor doorgaat. De meeste kinderen kunnen niet eens zwemmen, maar daar was in voorzien. We hadden namelijk ook zwemvesten en opgeblazen autobanden gehuurd. Ze waren niet te houden! Na een uur van uitzinnig plezier werd er nog wat gegeten en toen moest de hele groep weer op de vrachtauto worden geladen. Dat ging heel gedisciplineerd, want zo zijn ze hier opgevoed. Juichend en zwaaiend reden ze weg, terug naar Siem Reap. De volgende dag herhaalde dit tafereel zich met de tweede groep. We waren heel blij dat we dit hebben kunnen doen, zoveel plezier voor al die kinderen!

Het weeshuis heeft ook onze volle aandacht gekregen. Het weeshuis is in de zomer van 2012 door een groep jongelui van Global Exploration netjes opgeknapt, er is verlichting aangelegd en er zijn ramen bijgeplaatst. Dat is een hele vooruitgang. Trouw aan de traditie, hebben we op een avond pasta gekookt in het weeshuis. Ze zijn daar gek op, want alle overige dagen van het jaar krijgen ze rijst (drie keer per dag....) en dan wil je wel eens wat anders eten. Eerst hebben we de ingredienten gekocht: de paprika's, uien, paddestoelen enzovoorts voor de saus op de markt, de pasta, blikken tomaten en andere zaken in een supermarkt voor buitenlanders die hier werken. Daarna werd in de keuken van het weeshuis gekookt. Naar Cambodjaanse maatstaven voldoet de keuken, maar hij biedt toch lang niet het gemak van een Europese keuken (hier zou onze lijfspreuk "In tijd van nood schilt men de aardappels met de keukendeur" van toepassing zijn). Er was ook kip, maar de bereiding daarvan hadden we overgelaten aan de verzorgster van het weeshuis. De Cambodjanen bereiden hun kip op een wijze die zij heel lekker vinden, maar die ons niet aanstaat: hele kippen worden met poten en kop in stukjes gehakt, in de wok gebraden en dan wordt alles gegeten. Toen het voedsel op tafel kwam, waren de kinderen niet meer te houden. Per persoon is 200 gram pasta gegeten (normaal in Europa: 100 gram) en een van de jongens at zes (6) borden... Voor de volledigheid: wij hebben niet van de kip gegeten.

Tijdens onze besprekingen met de Cambodjaanse directeur, meneer Vanna, was aan de orde gekomen dat men misschien bij SOID wafels kon bakken voor verkoop aan toeristen. Voor Vanna werd dit een droom, haast een obsessie. Hij wist niet wat wafels zijn, maar we hebben het hem in detail uitgelegd. Wij zegden toe dat wij op zoek zouden gaan naar een eenvoudig wafelijzer. We hebben een aantal markten en grote winkels afgestroopt, maar we konden het niet vinden en we konden ook niet goed duidelijk maken wat we bedoelden. Men bood ons de meest uiteenlopende zaken te koop aan, maar geen wafelijzer. Hij heeft toen een medewerker op pad gestuurd om wafels te kopen en die kwam inderdaad met een zakje met vier wafels terug. Toen vastgesteld was dat dit het was wat we bedoelden, stuurde hij de medewerker op pad om het ijzer te vinden waarmee deze wafels gebakken konden worden. De medewerker wist inderdaad een ouderwets, gietijzeren wafelijzer uit te halen, maar het was van zeer slechte kwaliteit (ruw binnenoppervlak). Mijn zus heeft mij toen een wafelrecept gestuurd en na de ingredienten gekocht te hebben, hebben we op een middag in het weeshuis wafels gebakken. Vanna en de kinderen stonden met grote ogen toe te kijken, alsof ze een tijger door een brandende hoepel zagen springen. Het resultaat was zeer matig (het ijzer deugt niet helemaal), maar het was toch een succes.

We hebben ook veel tijd besteed aan het bespreken met Vanna van zakelijke onderwerpen. Onder andere het volgende is aan de orde gekomen :

  • Financiele zaken
  • Lesroosters
  • Rapportage door Vanna, met name over weeskinderen
  • Aandacht voor getalenteerde kinderen
  • Toekomst van het weeshuis
  • Betrekken van ouders van schoolkinderen bij SOID
  • SOID's website
  • Nieuw logo voor SOID
  • Naambord voor de school aan de openbare weg
  • En tal van andere zaken...

Ook hebben we gesproken met andere hulporganisaties die hier werkzaam zijn (PURE, COLT, ABCs & Rice), om van hen te leren en om mogelijkheden voor samenwerking op het spoor te komen. Ook hebben we gesproken met een vrouw die jaren in het onderwijs heeft gewerkt en die bereid is om onze onderwijzers te trainen.

Vanmiddag nemen we afscheid van SOID. Als klap op de vuurpeil heeft Gertie geregeld dat de weeskinderen in het zwembad van ons hotel mogen zwemmen. Ze konden hun vreugde niet op toen ze dat te horen kregen! Een sympathiek echtpaar uit Maleisie dat in ons hotel verblijft heeft spontaan aangeboden om voor de kinderen een hapje (frites en een ijsje) na het zwemmen te betalen.

Terugblikkend kunnen we vaststellen dat we het razend druk hebben gehad, maar dat we nuttige en leuke dingen hebben kunnen doen. We houden er een voldaan gevoel aan over - maar dat is niet het belangrijkste: het gaat om de kinderen van SOID.

Ter illustratie van ons verhaal hebben we foto's bijgevoegd, maar die zijn gemaakt met drie verschillende camera's en de tijd en de faciliteiten ontbraken ons om er orde in te scheppen. Het is dus nu voor de lezers van deze mail een soort intelligentietest geworden om vast te stellen wat wat is.

Morgen vertrekken we naar noord Thailand. Daar willen we nog een dag of tien rondreizen. Dan volgt onherroepelijk de terugkeer naar het koude Nederland.

We sturen jullie allen onze hartelijke groeten!

Wim en Gertie

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1

Nieuwsbrief-201301-1