Top of this page
Go to content »

highlight-contact

Nieuwsbrief oktober 2015

Posted: 6 oktober 2015

Loonbeek

Het nieuwe schooljaar is ondertussen reeds meer dan een maand oud, wij zijn al 6 weken terug van Cambodja. Hoog tijd dus om wat te schrijven over ons laatste bezoek

Ontvangst in Cambodja

Zowel de ontvangst op school als in het weeshuis waren aandoenlijk. Echt hartverwarmend. Zo fijn om iedereen terug te zien. Zoveel gekende gezichten, maar ook nieuwe kinderen. Wanneer een kind met zijn familie naar het homeland teruggaat, en er dus op school een plaatsje vrijkomt, staan er immers al weer nieuwe kandidaten op de stoep om in ons schooltje toegelaten te worden... Op 1 leerkracht na zijn ook alle juffen en meesters dezelfde als vorig jaar. En dat is een goede zaak. Want die weten al hoe ze moeten omgaan met het programma Engels dat Lisa, een Engelse leerkracht die een paar jaar terug bij SOID als vrijwilligster werkte, in ons schooltje implementeerde. En dit lesprogramma betekende voor de Veal Village school een hele vooruitgang. Het deed me ook deugd dat de leerkracht van level 1 nog steeds brugoefeningen op 'mijn Vlaamse manier' aanpakte. Het haalt dus toch wat uit om op de beperkte tijd dat ik er steeds ben wat didactiek mee te geven aan onze leerkrachten.

Ik was ook in de "monkeyroom", het kleuterklasje. Daar leerden ze via een DVD opnieuw Engelse woordjes. Bij iedere letter van het alfabet werden er beelden van woorden die beginnen met die letter getoond. Zo bij voorbeeld bij de i : icecream. Ja, dat kende iedereen al. Daar zagen ze al naar uit, want ze weten dat ons bezoek ook steeds een ijsje inhoudt. Een ijsje in een sandwich natuurlijk, want dat is de absolute top !!!

Bibliotheek

Op zaterdagmorgen gingen we een kijkje nemen op school. Dan staat de poort open voor ieder van onze leerlingen die hier samen met hun vrienden wat tijd wil doorbrengen. Om en bij de 25 kinderen waren bijna allemaal aan het lezen. Onze bib is voorzien van zowel Engelstalige boeken als boeken in het Khmer. Anderen genoten van de schommel op de speelplaats of speelden een spelletje. Onze school is voor de kinderen echt wel meer dan een plek om te leren.

Familyhome

De kinderen van onze home, wat worden die groot !!! Onze jongste, Pech, is ondertussen naar schatting een 14 jaar. Han, de oppas in onze home, heeft nog 5 kinderen onder haar hoede. Piseth, naar alle waarschijnlijkheid de oudste, is ondertussen toe aan highschool. De 3 jaren secundair heeft hij met glans afgerond. Piseth wil hotelmanager worden ! En dat zit er volgens ons dik in. Want Piseth is nu reeds een perfecte tolk Khmer/Engels, hij is erg ambitieus en zit uren voor zijn boeken.

Bezoek aan Thear, onze kapper

We hadden in onze planning ook een bezoek aan Thay Thear voorzien. Dat is de jongen van onze home die we een opleiding bij een kapper lieten volgen. Het was reeds 2 jaar dat we hem voor het laatst zagen. Hiervoor verhuisde hij naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Daar is hij 'blijven plakken'.

We zijn Thay Thear gaan opzoeken in het kapperssalon waar hij woont en werkt. Ik zag hem reeds van ver zitten. Een brede smile tot achter zijn oren. Hij blonk. Hij was zoooo blij ons te zien.

Thear ziet er heel goed uit. Volwassener. Zorgt hier helemaal voor zichzelf, krijgt geen geld meer van SOID. Hij slaapt, eet en werkt in het kapperssalon. Hij heeft om de 2 weken 1 zondag vrij en verdient maandelijks ongeveer $ 60. We zijn heel trots op hem.

Bezoek slachtoffer verkeersongeluk

Naast de school en de kinderen van onze home hebben we ook extra aandacht voor een paar speciale kinderen. Zo is er bij voorbeeld Srey Mom, het meisje dat in 2014 door een verkeersongeluk een been verloor. We bezochten het huis waarin het gezin nu woont. Samen met Wim en Gertie besloten we met eigen middelen een stukje grond met hut te kopen voor SOID. Dit gezin mag hier gratis wonen zo lang het nodig is. We maakten vele foto's, brachten er hun rantsoen rijst en wat kleren. De mensen zijn ons heel dankbaar. De vader hebben we niet gezien, hij had een (tijdelijke)job.

Srey Mom ziet er in vergelijking met vorige zomer heel wat gelukkiger uit. Ze heeft haar handicap ondertussen enigszins leren aanvaarden en 'loopt' rond met krukken. Ze is weer elke dag op school en dat scheelt voor het meisje een hele hoop. Ze heeft weer hoop om ook een volwaardig leven op te bouwen. In oktober zal zij samen met een aantal medeleerlingen een ingangstest afleggen in het secundair onderwijs. Hopelijk slaagt zij en kan zij haar droom om juf te worden waarmaken... Haar broer is 1 van de 4 studenten die we vorig jaar reeds lieten starten in het secundair.

Voor Srey Mom wordt ondertussen ook gewerkt aan een prothese, dit dank zij het Lilianefonds van Nederland. Wij hopen haar volgend jaar zonder krukken te zien rondstappen...

We zochten ook naar een oplossing voor het 'toiletprobleem' van Srey Mom. In onze school zijn Franse toiletten en als je maar 1 been hebt, is het niet evident om hiervan gebruik te maken. Een vriendinnetje moest haar telkens hierbij helpen. Maar onze Jaak kreeg me daar een lumineus idee... Hij ontwierp er een mobiel toilet. Samen met Vanna en Puk is hij dan op stap gegaan naar een schrijnwerkerij om zijn 'uitvinding' te realiseren. Hij heeft hiervoor zelfs een maquette gemaakt (in karton en met een drinkbeker). In alle geval, we kregen recent een foto van Srey Moms toilet en volgens Vanna vindt iedereen dit een superuitvinding... Srey Mom is heel blij !

Bezoek aan de allerarmsten van SOID

Zoals jullie wel weten delen we maandelijks 1000 kg rijst uit. Voor iedere familie een 9 kg. 12 families krijgen echter een dubbele portie. Deze families behoren immers tot de armsten van ons schooltje. Ze verwachtten ons duidelijk. We deelden er de laatste kleren uit die we meebrachten. Hier moest ook niet zorgvuldig gekozen worden zoals door de kinderen van de home op de markt. Alles was goed. Een ventje kreeg een sponzen broekje aangemeten, maar het bleek nog 'op de groei'. Maar er was geen kans om dat opnieuw uit te trekken. Hij ging er gauw mee naar binnen ! Ik had ook nog een T-shirt, maat L , en dat paste voor een van de oma's. Ook die was zo blij.

En weer naar huis...

Na een superleuke 'schoolreis' naar Baray en een afscheidsfeestje met ijskreem konden we weer niet anders dan onze valiezen te pakken. Alles was dan wel uitgedeeld, maar met lege koffers komen we niet naar huis. Mijn vele shoppingtochten brachten weer een hoop spullen op die ik tijdens het komende jaar op markten zal proberen te verkopen.

Het was weer fijn om iedereen terug te zien en om het project te zien draaien naar behoren. Het kostte ons veel zweet en soms ook een hoop geduld, maar ik kan niet anders dan te besluiten om thuis weer voor de volle 100 procent verder te doen zoals voorheen.

SOID-avond

We zien jullie graag op onze jaarlijkse SOID-avond op zaterdag 31 oktober om 20 u in de Vandervorstzaal te Loonbeek. Je kan er ook reeds een vroeg kerstcadeautje op de kop tikken... Klik hier voor de uitnodiging

Jaak en Martine Debois-De Keyser

Hieronder staan een paar foto's, maar er zijn veel meer fotos hier te bekijken

kid
Srey Mom oefent met de prothese
kid
Het aangepaste toilet voor Srey Mom
kid
Op schoolreis
kid
Zwemmen in de Baray
kid
Op zaterdag naar school
kid
De nieuwe woonst van Srey Moms familie (1)
kid
De nieuwe woonst van Srey Moms familie (2)
kid
Arm, armer, armst (1)
kid
Arm, armer, armst (2)
kid
Arm, armer, armst (3)
kid
Arm, armer, armst (4)
kid
Arm, armer, armst (5)
kid
Op bezoek bij Thay Thear