Nieuwsbrief september 2016

Voor de zoveelste keer naar Siem Reap. We zijn al sinds 2008 in de weer voor SOID en het moet zo ongeveer de tiende reis naar Cambodja geweest zijn. Het voelt nog steeds als thuiskomen. We waren heel blij om iedereen terug te zien en dat gevoel was wederzijds Een kort overzicht :

1. Ons familiehuis

3 kinderen verdwenen van de radar : Rachna, Piseth en Pech, allen kinderen van eenzelfde gezin. Hun moeder dook vorig jaar al op. Zij en haar man lieten ooit hun kinderen achter bij de monniken omdat zij in Thailand hun geluk wilden zoeken. In Cambodja was er voor hen niet genoeg te rapen. Vanna haalde ze op zijn beurt weg uit de tempel, gezien de slechte leefomstandigheden van de kinderen. Tot zover de historie van deze kinderen. Vorig jaar kon Vanna haar overtuigen haar kinderen bij SOID te laten. Ze kregen immers alle onderwijskansen en hadden het er goed. Eind juli 2016 contacteerde ze echter Vanna opnieuw met de vraag of ze haar kinderen mocht meenemen om hun vader, die ook terug uit Thailand was, te verwelkomen. Omdat Piseth, de oudste van de 3, aangaf dat ze inderdaad meewilden met hun moeder, gaf Vanna hiervoor de toestemming. Tot de dag van vandaag zijn ze nog steeds niet terug...

Dat heeft voor gevolg dat we nu nog slechts 2 kinderen in ons familyhouse onder onze hoede hebben : Pov, onze fietsenhersteller en Makara die het eerste jaar secundair onderwijs achter de rug heeft. Om budgettaire redenen besloten we hun onderkomen, waarvoor we maandelijks $ 165 betaalden, op te zeggen. Ze zullen nu op school wonen. Een klas werd vrijgemaakt om er te slapen, sanitair is zowiezo voorhanden en een keukentje werd bijgebouwd.

Hann, de oppas van onze kinderen, zal deeltijds werken voor Vanna, onze directeur. De bedoeling is om hem wat huishoudelijk werk uit handen te nemen zodat hij meer tijd voor SOID heeft. Vanna's vrouw is immers meestal niet thuis. Zij werkt voor een Japans bedrijf en is hiervoor vaak in Poipet of in Battambang. Zij neemt de zorg voor de jongste zoon voor haar rekening, Vanna zorgt voor de 2 oudste zonen.

2. De naaiklas

Net zoals we Pov een opleiding gegeven hebben tot fietsenhersteller en Thear tot kapper, willen we in onze naaiklas talentrijke kinderen (in de praktijk blijken dit meisjes te zijn) opleiden tot kleermaakster. Tot nog toe leerden ze er wel een naaimachine te bedienen en onder leiding van Chandu, onze geweldige naai-juf, maakten ze ook kleren. Het is echter onze bedoeling dat deze meisjes leren om zelfstandig kleren te maken. Ik ging met Vanna naar 'Psar Leu',de lokale markt, om er de nodige stoffen en naaigaren te kopen.

3. Internet op school

We hebben al jaren een computerklas, maar internet op school, zover waren we nog niet. Tammy, een medebestuurslid van SOID die zelf ook een ngo in Siem Reap uit de grond gestampt heeft, heeft Vanna hierbij op het goede pad gebracht. SOID beschikt nu over draadloos internet. Wij hopen vanuit België een sponsor te vinden voor dit project. De maandelijkse kosten, die we proberen te drukken, gaan anders weer hopeloos de hoogte in.

4. Rijstbedeling

Omdat de inkomsten de uitgaven niet dekken, moesten we zoeken naar besparingen. Jammer genoeg zagen we ons genoodzaakt de portie rijst die de families krijgen te verkleinen. We houden het op 75 % van de vroegere hoeveelheid. Deze maatregel geldt echter niet voor de allerarmsten. We hebben er bij Vanna op aangedrongen strenger om te gaan met de rijstbedeling. Alleen kinderen die voldoende op school zijn kunnen de volledige portie rijst krijgen, en dat is zo'n 6,8 kg.

5. Naar de tandarts

De school van de kleinkinderen van Wim en Gertie organiseerde vorig schooljaar een rommelmarkt met randactiviteiten ten voordele van SOID. Een deel van het geld wordt besteed aan tandartskosten. Met 4 kinderen ging ik tijdens mijn bezoek naar de tandarts. De gemiddelde kost per kind bleek zo'n $ 50. Een immens bedrag voor een arme Cambodjaan.

6. Fiesten op school

Vorig jaar besloten we 2 fietsen voor SOID te kopen. Die worden uitgeleend aan kinderen wiens fiets in herstelling is. En dit werkt !

We besloten nu 4 extra fietsen aan te schaffen. Zo willen we 4 alleenstaande vrouwen helpen door hen deze fietsen ter beschikking te stellen. Op deze manier kunnen ze makkelijker en vlugger naar het centrum gaan om er een job te zoeken : afwasser in een restaurant, hulp bij de was … Zo kunnen ze zorgen voor een beter inkomen. Wij hopen dat daardoor hun kinderen regelmatiger naar school kunnen komen.

7. Opleidingsfonds

Tijdens mijn bezoek zijn we ook met 6 kinderen inkopen voor het komende schooljaar gaan doen. Voor elke student 2 uniformen, een rugzak, een paar schoenen en 2 paar sokken. Wat een feest is het om deze glunderende gezichten te zien. Bovendien doen ze het op school ook heel goed. Ze zijn gemotiveerd en weten wat een geluk het is dat zij deze kans krijgen. Het komend schooljaar zal Chenda zich tijdens het toelatingsexamen moeten bewijzen. Als zij slaagt, wordt zij onze nieuwe kandidaat voor het education fund. We gingen bij haar thuis op bezoek. Zij woont bij haar oma. Die is een soort van onderhoudsslaafje voor rijkere mensen die haar in een daarnaastgelegen krot laten wonen. Helemaal gratis zeg ! Het leven in Cambodja is voor velen echt niet evident...

8. De school zelf

In elke klas bracht ik wat tijd door. De leerkracht level 1 is nieuw. Lika, leerkacht level 2, coacht haar collega's. Zij is nog steeds vol energie en weet met vele spelletjes de aandacht van haar kinderen bij de les te houden. Alle leerkrachten zijn heel leergierig en doen hun uiterste best om de kinderen wat bij te brengen. Het programma voor Engelse les dat een paar jaar geleden door Lisa (een Britse leerkracht die bij SOID vrijwilligster was en nu medebestuurslid) bij SOID geïntroduceerd werd, wordt nog steeds nauwgezet gevolgd.

Meer Cambodjaverhalen horen ? Noteer alvast zaterdag 29 oktober in jullie agenda. We verwachten jullie in de Vandervorstzaal te Loonbeek waar we om 20 u van start gaan.

Jaak en Martine Debois-De Keyser ,